Kablosuz oyun kolları, bugün PlayStation, Xbox ve Nintendo konsollarının vazgeçilmez bir parçası olarak görülürken, bu teknolojinin kökeni dört on yıl öncesine uzanıyor. İlk kablosuz kontrolcüler, 1982 yılında Atari 2600 için piyasaya sürülmüş olsa da, geniş kitleler tarafından benimsenmesi uzun bir süreç gerektirdi. 2002 yılında Nintendo GameCube için sunulan WaveBird, bu süreçte dönüm noktası oldu.
İlk Adım: Atari 2600 ve Game Mate 2
1982’de piyasaya çıkan Game Mate 2, radyo frekanslarıyla konsol ile iletişim kurarak o dönemdeki kızılötesi kontrolcülere göre daha rahat bir kullanım sağladı. Yaklaşık 6 metre menzil ve 20 feet’lik çalışma aralığı, oyunculara kabloya bağlanmadan oyun oynamanın mümkün olduğunu gösterdi. Ancak pil tüketimi ve ağır tasarımı, uzun vadede popülerlik kazanmasını engelledi.
WaveBird ile Değişim
2002’de Nintendo’nun WaveBird kontrolcüsü, 2,4 GHz radyo frekansı üzerinden çalıştı ve ayrı bir alıcıyla birlikte geldi. Bu yapı, 6 metre veya daha fazla menzil ve 100 saat pil ömrüyle oyunculara büyük bir özgürlük sundu. Titreşim özelliği eklenmemiş olsa da, güvenilir bağlantı ve uzun pil ömrü WaveBird’i dönemin en dikkat çekici aksesuarlarından biri yaptı.
PlayStation 3’te Sixaxis ve DualShock 3
2006’da PS3 ile birlikte satışa sunulan Sixaxis, Bluetooth üzerinden bağlanır ve dahili şarj edilebilir bataryaya sahipti. Hareket algılama özelliği taşısa da titreşim yoktu; bu eksiklik, kullanıcılar arasında eleştiri doğurdu. Sony, 2007’de DualShock 3’ü tanıtarak hem hareket algılama hem de titreşim desteğini bir araya getirdi. 2008’de diğer pazarlara da ulaştı.
Bugün kablosuz kontrolcüler, düşük gecikme, dahili batarya, titreşim ve hareket sensörleri gibi bir dizi özelliği tek bir gövdede sunuyor. Bu evrim, 1982’de başlayan bir yolculuğun sonucudur ve konsol deneyimini kökten değiştirdi.
